Gülümsemeni tanımlamaya kelimelerim kifayetsiz kalıyor.
Kendimi, gözlerinin içinde kaybolmuş buluyorum.
İş işten geçeli çok oluyor, ben sana abayı fena halde yakalı çok oluyor.
Anlamıyorum seni, nasıl nüfus ettin bedenime? nasıl girdin bu denli kalbime?
Niye hiç olmadığım kadar mutluyum seninleyken ya da neden
Kendimi hep sana bakarken buluyorum sebepsizce.
Ne var sende, beni sana bu denli bağlayan?
Ne bu sendeki karşı konulamaz cazibe?
Neden bu kadar mutluyum kendimi sende kaybetmekten ve
Neden direnmek dahi istemiyorum tüm bedenime nüfus etmene.