22 Aralık 2016 Perşembe

Nicedir halimiz; Sevenler olarak hasretiz..

Yine bu gece, seni düşünüyorum gizlice.
Gözümde uyku, yüreğimde seninle
Geceyi gündüz ediyorum sessizce.

Çoğu zaman alışkanlıklarımızın kurbanıyız, bu alışkanlıklar bazen bir günaydın mesajı bazense sevmek karşı taraftakini..

Filmler ve kitaplar da arıyorum o sözde ütopyayı, bir gün bulmak umuduyla..

Filmler ve kitaplar da arıyorum o sözde ütopyayı, bir gün bulmak umuduyla..

Güvenebilmek İstiyorum..

Kendimle derdim ne bilmiyorum ama bir derdim var hissediyorum. Geçmiş yaşamların özlemini duyuyorum. Günümüzde yaşamaktansa, geçmişte bazılarına göre zor ama bana göre basit zamanda yaşamayı arzuluyorum. Doğrunun ve yanlışın basit olduğu, günümüzdeki kadar gri alanların olmadığı ama en önemlisi sevip sevilmenin daha kolay olduğu zamanları. Günümüzden nefret ediyorum, biraz daha ve bir bakmışsınız kendimi bir binanın çatışından özgürlüğe bırakmışım. İnanç sahibi olmasam ve belki de çok sevdiğim anneme binlerce kez hiç düşünmeden yapardım. Ait hissetmiyorum kendimi hiçbir yere, rahat huzurlu ve düşünmeden yaşayabileceğim, gözümü kırptığım da anlamsız bir gülümsemeye sahip olabileceğim çevremdekilere yüzde yüz güvenip arkama bakmadan düşüncesizce yaşayabileceğim bir yerim olmadığından belki de. Belki çoğu kişi bu saydıklarıma sahip değil lakin, ben sahip olmak istiyorum. Mutlu olmak, sevdiklerimle bir arada dertsiz tasasız olmak. Ya da en azından insanlara GÜVENEBİLMEK istiyorum..