Yalnız gecemi, bir başına olan hayallerim aydınlatıyor.
Hayallerim yıkılıyor sonunda ve gece gömülüyor karanlığa..

Ders çıkarmalı; yaşamak isteyip, yaşayamadıklarımızdan..

Hatalara Sebep Olan Güzelliklere..

Tercihlerimiz bizi olduğumuz kişi haline getiriyorsa, devamlı yanlış tercihler yapan birisi olarak ne halde olduğum hakkında bir fikrim yok.İyi kötü bu güne kadar bazı tercihler yaptım ve istemeyerek de olsa arkalarında duruyorum. Değiştirme imkanım olsa bir çoğunu hatta hepsini teker teker değiştirirdim. Lakin öyle şeyler ancak bilim kurgu filmlerinde ve kitaplarında mümkün. Gerçek hayatta ise yaptığımız seçimler ve sonuçlarıyla yaşamaya mahkumuz. Bu hayatta benim mahkumiyetim iyisiyle kötüsüyle. Ders çıkardım mı bu güne kadarki hatalarımdan, elbette fazlasıyla ama ileride yine aynı hataları yapacağımı da biliyorum. Bazı hatalar var ki, istemesen de yapman gerektiğini bildiğin, acı çektirecek olsa da onu seçmen gerektiğini bilerek yaptığın tercihler ve acımasız sonuçları. Bizi biz yapan belki de bilerek ve isteyerek yaptığımız hatalar ve kötü tercihler. Tüm olanlardan çıkardığımız ders ise; nasıl hata kusursuz bir hata yapabilirim. Hatalarımıza ve onlara sebep olan güzelliklere..

Nicedir halimiz; Sevenler olarak hasretiz..

Yine bu gece, seni düşünüyorum gizlice.
Gözümde uyku, yüreğimde seninle
Geceyi gündüz ediyorum sessizce.

Çoğu zaman alışkanlıklarımızın kurbanıyız, bu alışkanlıklar bazen bir günaydın mesajı bazense sevmek karşı taraftakini..

Filmler ve kitaplar da arıyorum o sözde ütopyayı, bir gün bulmak umuduyla..

Filmler ve kitaplar da arıyorum o sözde ütopyayı, bir gün bulmak umuduyla..

Güvenebilmek İstiyorum..

Kendimle derdim ne bilmiyorum ama bir derdim var hissediyorum. Geçmiş yaşamların özlemini duyuyorum. Günümüzde yaşamaktansa, geçmişte bazılarına göre zor ama bana göre basit zamanda yaşamayı arzuluyorum. Doğrunun ve yanlışın basit olduğu, günümüzdeki kadar gri alanların olmadığı ama en önemlisi sevip sevilmenin daha kolay olduğu zamanları. Günümüzden nefret ediyorum, biraz daha ve bir bakmışsınız kendimi bir binanın çatışından özgürlüğe bırakmışım. İnanç sahibi olmasam ve belki de çok sevdiğim anneme binlerce kez hiç düşünmeden yapardım. Ait hissetmiyorum kendimi hiçbir yere, rahat huzurlu ve düşünmeden yaşayabileceğim, gözümü kırptığım da anlamsız bir gülümsemeye sahip olabileceğim çevremdekilere yüzde yüz güvenip arkama bakmadan düşüncesizce yaşayabileceğim bir yerim olmadığından belki de. Belki çoğu kişi bu saydıklarıma sahip değil lakin, ben sahip olmak istiyorum. Mutlu olmak, sevdiklerimle bir arada dertsiz tasasız olmak. Ya da en azından insanlara GÜVENEBİLMEK istiyorum..

Bir avuç düş kafamdakiler, seni ve beni içeren.

Can Yücel - Eğer Şiiri

Korkuyorum..

Düşünmekten alamıyorum kendimi. Ne zaman bir sessizlik olsa ya da dalıp gitsem bir köşede aklımda sen varsın. Şu sıralar korkularımın tek sebebi sensin. Seni kaybetme ya da sana hiç sahip olamamak korkusu tüm bedenimi sarıyor. Her dakika seni arıyor kalbim ve aklım. Bedenim huzursuz sen yanımda değilken. Kendimden çok seni düşünür oldum ve bu beni ürkütüyor, ya yine üzülürsem diye. Bu seferde kaybedersem toparlayamamaktan korkuyorum kendimi. Lakin yinede tüm korkularıma rağmen engel olamıyorum sana olan hislerime.

Mutlu olmak için sıramı bekliyorum, belki bir gün gelir diye..

Sensizliğin kıyısındayım,
Gecenin sessizliğinde sesini arıyorum.
Bir seni istiyorum yanımda, yanı başımda.
Kokunla doluyor kalbim, her nefes alış verişte
Nüfus ediyor bedenime varlığın.

Gülümsemeni tanımlamaya kelimelerim kifayetsiz kalıyor.
Kendimi, gözlerinin içinde kaybolmuş buluyorum.
İş işten geçeli çok oluyor, ben sana abayı fena halde yakalı çok oluyor.
Anlamıyorum seni, nasıl nüfus ettin bedenime? nasıl girdin bu denli kalbime?
Niye hiç olmadığım kadar mutluyum seninleyken ya da neden
Kendimi hep sana bakarken buluyorum sebepsizce.
Ne var sende, beni sana bu denli bağlayan?
Ne bu sendeki karşı konulamaz cazibe?
Neden bu kadar mutluyum kendimi sende kaybetmekten ve
Neden direnmek dahi istemiyorum tüm bedenime nüfus etmene.

Her önüme gelene anlatmak istiyorum
Sana olan hislerimi, başta sen olmak üzere.
Bil istiyorum gözlerine bakarken kalbimden geçenleri,
Korkuyorum bir yandan da; bir daha gözlerine bakamam diye..

Ben zaten hep farkında olmadan kaptırıyorum kendimi birilerini sevmeye.. ( R )

Hangi Ara ?

Ben ne zaman sevdim seni,
Hangi vakit aklımdan çıkaramaz oldum?
İşten çıkış yollarını gözleyip,
Bir umut karşılaşmak için, oyalanacak hale geldim.
Her şeyi geçtim,
Ben, ne ara saati karıştıracak kadar

Aklımı sende kaybettim.      ( R )

Sende haklısın, o varken benimle eksiklerini kapatıyordun O gitti, bana da hayatında gerek kalmadı..

Güne bir merhaba ile başlamak gerekli. " Merhaba sevgilim " , " Merhaba hayatım " gibi güzel ve samimi birer cümle ile. Sevdiğin insanın " Günaydın " mesajı ile yataktan çıkmak kadar huzur verici bir başka şey, uyandığında sevdiğin kişinin gözlerinde anlamını bulmaktır bence.