Bedenimdeki izleri bir
türlü atamıyorum üzerimden. Ne kadar çabalarsam çabalayayım devamlı birisi
karşıma geçiyor ve o acı günü tekrar iliklerimde hissetmeme neden oluyor.
Saftım ben , annemin kuzusu babamın prensesi. Bembeyaz bir melektim yolum
onlarla kesişene değin.. Karanlığa hapis oldum uzunca bir süre. Işığımı
kaybettiğim sırada buldum seni , karanlığın içerisinde geceden daha karanlık
bir şekilde parlıyordun. İkimizde ait değildik o dünyaya.. Ben temizken zorla
kirletilmiş , sen ise zorla üzerinde defalarca çamur atılmış biri olarak
gecenin karanlığına hapis olmuştuk.. Işıklarımız birbiri ile kesiştiğinde ki
mücadele izleri yüzlerimizden okunuyordu. Sen , zorla çamura itilmiş biri
olarak beni kendi kirinden uzak tutmayı görev edindiğin vakit , bende
kirlerimizden birlikte kurtulup aydınlığa çıkmayı kendime görev edinmiştim.
O zamandan itibaren biz gri idik seninle.
Dünyanın tüm kirine pasına savaş açmış, aydınlığı arzulayan tek bir gri renk..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder